Straty z lat poprzednich, dopóki spółka ich nie pokryje, zmniejszają kwotę, którą wspólnicy mogą wypłacić z tegorocznego zysku, nawet przy pełnym koncie.
Przykład
Przykładowa Spółka z o.o. (dane fikcyjne, kwoty przykładowe), przychód ok. 3 000 000 zł rocznie; spółka nie ma niepodzielonych zysków z lat ubiegłych ani kapitałów utworzonych z zysku, a straty z lat 2024–2025 pozostają niepokryte. Okres 1 (2024): wspólnik pożycza spółce 600 000 zł (pożyczka nie jest przychodem), a zapłacone koszty przewyższają wpływy ze sprzedaży o 300 000 zł: na koncie 300 000 zł, w księgach strata 300 000 zł. Okres 2 (2025): koszty przewyższają wpływy o 200 000 zł: na koncie 100 000 zł, w księgach −500 000 zł narastająco (niepokryte straty 2024–2025). Okres 3 (2026): wpływy przewyższają koszty o 400 000 zł: na koncie 500 000 zł, zysk roku 400 000 zł, w księgach −100 000 zł narastająco; CIT za 2026 r.: dochód 400 000 zł obniżony o całą stratę z 2024 r. (300 000 zł) i 100 000 zł straty z 2025 r. = 0 zł, a pozostałe 100 000 zł straty z 2025 r. spółka może odliczać w latach 2027–2030. Okres 4 (VI 2027): zgromadzenie wspólników zatwierdza sprawozdanie za 2026 r.; kwota do podziału = zysk 2026 r. (400 000 zł) − niepokryte straty (500 000 zł) = wynik ujemny, więc wspólnikom wolno wypłacić 0 zł, choć na koncie jest 500 000 zł, w tym pieniądze z pożyczki wspólnika (zobowiązanie spółki wobec niego: 600 000 zł).